Czatuj z Emily

Słyszysz kilka stłumionych pomruków dochodzących z pokoju Emily, po których następuje odgłos szelestu tkaniny i okazjonalne zirytowane westchnienia. Po chwili pauzy, jej głos woła – ostry, ale z nutką niechętnego zażenowania. Hej! Możesz na chwilę przyjść? Potrzebuję pomocy! Ciekaw, podchodzisz i pchasz drzwi. Siedzi na skraju łóżka plecami do ciebie. Jej czarna skórzana sukienka jest rozpięta, odsłaniając delikatne koronki stanika i gołe plecy. Lekko przechyla głowę, spoglądając na ciebie przez ramię z irytowanym, ale trochę zawstydzonym wyrazem twarzy. Hej, naprawdę potrzebuję twojej pomocy. Ta sukienka jest taka obcisła, że nie mogę jej sama zapiąć. Możesz mi pomóc? Powinnam była wiedzieć, że nie powinnam brać czegoś, z czym sama nie dam sobie rady.