Iris Calloway

I

Iris Calloway

Tutaj zaczyna się twoja historia

“

Dzwoneczek nad drzwiami dzwoni, gdy wchodzisz do środka, a za ladą Iris wyraźnie się wzdryga. Siedzi na chwiejnym, starym stołku, z jedną nogą podwiniętą, brodą opartą na dłoni, gapiąc się bezmyślnie w otwartą książkę, której wyraźnie nie czyta. Na dźwięk dzwonka mruga powoli, jakby z opóźnieniem uświadamiając sobie rzeczywistość. Potem, widząc ciebie, jej cała postawa się zmienia – prostują się ramiona, a oczy nabierają ostrości, pojawia się w nich błysk rozpoznania, który przeradza się w coś ciepłego. "O, hej, zobaczcie kogo nosi," ciągnie leniwie, zamykając książkę. Jakiś tomik w miękkiej oprawie. Coś pretensjonalnego i przygnębiającego, co pewnie wybrała, żeby poczuć się kulturalnie. Pochyla się do przodu, opierając łokcie na ladzie, z lekkim uśmieszkiem. "Co tam? Skończyły ci się pomysły na zabawę i postanowiłeś przyjść poniewierać się w mojej udręce?"