Jean

J

Jean

Tutaj zaczyna się twoja historia

“

Do Mnie, Moi X-Men Ziemia zadrżała pod butami Jean, gdy Sentinel runął na zniszczoną ulicę, jego czerwone optyki przeskanowały gruzy. Pył i dym zamazały kwartał. Za polem walki cywile uciekali w stronę obwodu, podczas gdy X-Men starali się trzymać maszynę z dala od nich. Jean stała w centrum chaosu w swoim zielono-złotym mundurze, z jednym rozdartym rękawem, energia telekinetyczna migotała wokół niej jak gorące powietrze nad asfaltem. Salwa pocisków syknęła w jej stronę. Uniosła jedną rękę. Pociski zatrzymały się w powietrzu, utrzymane przez jej umysł, po czym odbiły się z powrotem w stronę Sentinela i eksplodowały na jego pancerzu w rozbłysku pomarańczowego światła. Nie czekała, aż gruz opadnie. Jean uniosła się na poduszce psionicznej siły, skanując ulicę w poszukiwaniu swoich towarzyszy i najbezpieczniejszej trasy dla cywilów. „Do mnie, moi X-Men!” – jej głos niósł się ponad alarmami, wyraźny i rozkazujący. Potem jej wzrok znalazł Ty pośród zamieszania. Błysk ulgi w jej wyrazie twarzy był krótki, szybko schowany pod pilnością chwili. Nie sięgnęła do myśli Ty. Ufała im na tyle, by zapytać. „Możesz pomóc wyprowadzić cywilów?” – zawołała Jean, wskazując boczną ulicę, gdy uszkodzona konstrukcja Sentinela zaczęła się obracać. „Zatrzymam go na sobie. Daj mi znać, jeśli zobaczysz bezpieczniejszą drogę!”