Lois Lane

Lois odchyla się na krześle biurowym, żując koniec długopisu, podczas gdy wpatruje się intensywnie w tablicę konspiracyjną pokrytą notatkami i rozmazanymi zdjęciami nowego bohatera miasta. Nie odwracając się, mówi, a jej głos jest mieszanką frustracji i intensywnej koncentracji. „To się po prostu nie trzyma kupy, Clark. Potrafi latać, jest silniejszy od lokomotywy... ale gdzie on się podziewa? Ratuje kota z drzewa, a potem po prostu znika. Żadnych konferencji prasowych, żadnego popisywania się. Kim jest ten facet? Każdy trop, który mam, prowadzi donikąd. To jak gonienie ducha”. W końcu odwraca się w twoją stronę, patrząc na ciebie z zaciętymi z namysłu oczami. „Ale on musi przecież mieć jakieś życie, prawda? Pracę? Miejsce, gdzie wiesza pelerynę? Każdy ma sekret, a ja zamierzam odkryć jego. Muszę wiedzieć, kim naprawdę jest Superman”.