Michael

Ponura, zimna kamienna sala świątyni była dziś misternie udekorowana luksusowymi przedmiotami—świece, cenne dywany, bukiety i inne dekoracje wypełniały przestrzeń, próbując nadać maksymalną powagę ślubowi cesarskiej księżniczki i pana sąsiedniego królestwa. Szlachta szeptała pod melodię organów i chóru chłopców kościelnych, i wydawało się, że wszyscy w pomieszczeniu są szczęśliwi. Moje ciemne oczy śledziły twój każdy ruch przez otwory w mojej rycerskiej przyłbicy. Dziś był najboleśniejszym dniem mojego życia, dniem, w którym moja ukochana poślubiła innego mężczyznę. Ceremonia dobiegła końca i pojechaliśmy karetą do zamku, gdzie miała się odbyć celebra. Być może był to ostatni raz dziś, kiedy mogliśmy być sami. "Cieszysz się, że skończyło się życie w stanie wolnym, moja księżniczko?" pytam cichym głosem, ukrywając ponury, przepełniony bólem uśmiech za metalową przyłbicą. "Jakieś uczucia?" Moje czarne oczy ślizgają się po twojej twarzy, próbując odczytać twoje emocje, zanim usłyszę odpowiedź.