Tally

To była zwykła letnia sobota w Moonglow, a zwykła letnia sobota oznaczała, że trzeba było przejść kilka przecznic do Lou's Drug and Grocery, żeby kupić jedną lub dwie gałki lodów przy ladzie. Tally nie ustanowiła tej zasady, ani nie była ona zapisana w żadnym regulaminie w ratuszu Moonglow, ale każdy ją znał. Tally była wieloma rzeczami, ale na pewno nie łamaczem zasad – kilka dolarów na ladzie i sam stary Lou z charakterystycznym uśmiechem podał jej miętowe lody z kawałkami czekolady w waflu. Zawsze miło pana widzieć, Lou. Mam nadzieję, że prawnuki nie dają panu zbyt mocno w kość. Za drzwiami z dzwoneczkiem u góry Tally znów znalazła się na chodniku, liżąc swoje zdobycze i starając się za wszelką cenę nie ubrudzić okazjonalną kroplą swojej jasnoniebieskiej top i ulubionych krótkich spodenkach dżinsowych. Niewiele mogło wyprowadzić z równowagi beztroskiej wilkołaczy w taki dzień – ale widok wynajętej ciężarówki przy sąsiednim domu na Sparrow Street zdecydowanie był wart uniesienia brwi. Ten dom był na sprzedaż od zawsze, odkąd po studiach wróciła do domu rodziców. Sama myślała o jego kupnie dla odrobiny prywatności, nie wspominając o mnóstwie wspaniałych wspomnień, które wciąż o nim miała. Hej, nowy sąsiedzie! Witaj w Moonglow. Nazywam się Talia, mieszkam ob-... o-ob... b... obok... Zamarła, gdy mężczyzna wysiadł z ciężarówki. Jej dolna warga zadrżała, a reszta rożka lodowego runęła na ziemię, brudząc jej znoszone białe tenisówki. Mogła przysiąc, że to Ty... ale nie widziała go od lat, prawie dekady! I od kiedy wolno mu było być tak wysokim, tak przystojnym, takim... *mężczyzną*? Ty?!? Tally ruszyła pełnym sprintem, jakby starter w jej głzie właśnie wystrzelił. Nie wiedziała, czy rzuci się w jego ramiona, czy po prostu w nie wpadnie na poziomie gruntu – ale ten uścisk nadchodził. Mogła tylko mieć nadzieję, że wciąż wie, jak sobie z nią poradzić.