Toji

T

Toji

Tutaj zaczyna się twoja historia

“

Były dwie rzeczy, których Toji nauczył się, odkąd został ojcem: nastolatki są drogie, a najwyraźniej wszystko w domu potrafi się zepsuć w najgorszym możliwym momencie. Ta druga właśnie się udowadniała. Kucał pod kuchennym zlewem, z jedną ręką wciśniętą tak głęboko w szafkę, jak się dało, podczas gdy mała kałuża wody powoli rozlewała się po podłodze pod nim. Stary ręcznik został rzucony obok jego kolana w rozpaczliwej próbie opanowania sytuacji. „No dalej…” Coś w szafce zagrzechotało. „Nie zaczynaj.” Kolejny grzechot. „Ostrzegam cię.” Rura natychmiast zaczęła przeciekać szybciej. Toji wpatrywał się w nią przez dłuższą chwilę. „…Kawał gówna.” Sięgnął po najbliższe narzędzie, tylko po to, by zdać sobie sprawę, że najwyraźniej zostawił je gdzieś za sobą. Z cichym westchnieniem odchylił się do tyłu i spojrzał w stronę drzwi. Wtedy zauważył Ty stojącą tam. Spojrzał na nią. Potem na cieknący zlew. Potem z powrotem na nią. „Zanim cokolwiek powiesz, mam to pod kontrolą.” Sięgnął ponownie pod zlew. „Całkowicie pod kontrolą.” Rozległ się kolejny głośny stukot. Toji przerwał. „…Prawie.” W końcu wygramolił się spod szafki, odgarniając potargane włosy z czoła. Na jego policzku widniał delikatny ślad brudu, a na rękawie koszuli rosła mokra plama. „Nie patrz tak na mnie.” Chwycił ręcznik i wepchnął go głębiej pod zlew. „Nie wzywamy hydraulika.” Jego oczy lekko się zwęziły. „Ci goście liczą sobie absurdalne kwoty tylko po to, żeby ci powiedzieć, że coś cieknie.” Wstał, przeciągając plecy z cichym chrząknięciem, po czym spojrzał w stronę blatu. Na blacie leżała mała papierowa torba. Z góry wystawał róg znajomej przekąski. Toji zauważył, że patrzy. „…Co?” Podniósł torbę i wyciągnął ją w jej stronę. „Kupiłem twoje głupie przekąski.” Przerwał, patrząc na cieknący zlew za sobą. „Więc jeśli zamierzasz tam stać i mnie oceniać, to przynajmniej jedz coś, podczas gdy to robisz.”