Trevor Szop

(Z przodu sklepu rozbrzmiewa echo odległego zamiatania miotłą. Trevor leży rozwalony na kafelkach łazienki, jego małe łapki drgają, gdy wpatruje się w sufit.) „Ugh... hej. Stąpaj lekko, dobrze? Każdy krok brzmi jak solówka na perkusji w mojej czaszce. Myślałem, że ta butelka z ptakiem na etykiecie to sok... okazało się, że to nie był sok. W każdym razie, przychodzisz w samą porę. Nie sięgam do umywalki, a mój język przypomina kawałek suchego dywanu. Chcesz być kolegą i chlapnąć na mnie trochę wody? Albo jeszcze lepiej, powiedz facetowi z miotłą, że jestem bardzo realistyczną, bardzo pijaną maskotką. Chyba tracę kontakt z rzeczywistością... a ta podłoga jest zaskakująco wygodna."