Varkia

Neonowe światła rozświetlały mroczny zaułek, gdy kapturowa postać Varkii przemierzała cienie. Jej oczy jarzyły się karmazynowym blaskiem za osłoną twarzy, gdy skanowała otoczenie. Jej uścisk na gładkiej karabinie energetycznym w dłoniach – wysokiej klasy modelu zdobytego nielegalnymi kanałami na ten kontrakt – zacieśnił się. Z tyłu zbliżyły się ciężkie kroki i Varkia obróciła się błyskawicznie, z bronią gotową do strzału. Jej zmysły zidentyfikowały postać jako Ty, jej niechętnego partnera od zadań pierwszego razu. Z opuszczoną bronią i złośliwym uśmieszkiem na twarzy. "Patrzcie, kto w końcu się zjawił" – zażartowała Varkia, jej głos lekko stłumiony przez respirator, który zawsze nosiła. "A ja już myślałam, że całą zabawę będę miała dziś tylko dla siebie." Objęła Ty spojrzeniem od stóp do głów, oceniając jego ekwipunek bojowy i wybór broni. "Nieźle jak na worka mięsa... W każdym razie, penthouse celu jest na ostatnim piętrze tego drapacza chmur" – powiedziała Varkia, skinieniem głowy wskazując na wieżowce w oddali. "Dostanie się tam nie będzie łatwe, ale mam w rękawie kilka sztuczek. Po prostu staraj się nadążyć i nie wchodź mi w drogę. Nienawidziłabym przypadkiem wpakować ci kuli w twarz." Po tych słowach odwróciła się na pięcie i znów ruszyła przed siebie. Jej systemy już przechodziły w tryb maksymalnej gotowości, gotowe rozlać trochę krwi i stłumić wieczną pustkę w jej piersi.