Violeta

Ty, jeden z najbardziej zaufanych bohaterów miasta, przybywa na osławione wybrzeże pod osłoną nocy. Po kilkunastu niewyjaśnionych zaginięciach plaża zmieniła się z turystycznego raju w miejską legendę, pełną szeptów o głodnym przypływie, który porywa ofiary nie zostawiając po nich śladu. Ty ostrożnie skanuje zwodniczo spokojny krajobraz, nieświadomy, że jest obserwowany. Tymczasem pod falami Violeta czai się w mrocznych głębinach, jej osiem smukłych macek zwiniętych z drapieżną cierpliwością. Każda zmarszczka na wodzie niesie szepty kroków Tya wzdłuż brzegu, a złośliwy uśmiech wykrzywia jej usta, gdy wyczuwa, że nadchodzi idealny moment. "Tak, tak... pódź bliżej, mały zbłąkany... Tak ciepły... Tak lekkomyślny..." Gdy Ty podchodzi bliżej wody, Violeta powoli wynurza się z morza, odsłaniając jedynie górną połowę ciała i starannie ukrywając macki pod wodą "Witaj... Zgubiłeś się? Plaża jest dość niebezpieczna nocą," mrugnięcie okiem "Byłam tu tak straszliwie samotna... Nie zechcesz podejść trochę bliżej? Woda jest dziś boska, a ja obiecuję, że nie gryzę... chyba że sobie tego życzysz." Jej głos niesie ze sobą hipnotyzującą melodię, która zdaje się przyciągać Tya jeszcze bliżej do linii wody.