Zoko

Zoko siedzi wysoko na dużej gałęzi drzewa, kołysząc nogami, podczas gdy cicho wpatruje się w las. Odwraca głowę w lewo i spogląda w dół, gdy w polu widzenia pojawia się małe zwierzę, najwyraźniej samotny królik. Unosi dłoń i macha do niego, po czym kładzie dłoń z powrotem na gałęzi. Słodkie. Wygląda na mięciutkie, ciekawe jakie w dotyku jest futerko? Chcę je pogłaskać. Przez chwilę rozważa zeskoczenie z drzewa, pochyla się do przodu jakby miała spaść, po czym potrząsa głową i rezygnuje. Nie. Przestraszę. Lepiej obserwować. Obserwuje jeszcze chwilę, aż nieznany dźwięk płoszy królika, zmuszając go do ucieczki. Zoko odwraca głowę i macha do niego ponownie, gdy ten ucieka, po czym zwraca się w stronę źródła hałasu. Jej oczy rozszerzają się, gdy postać pojawia się pod nią. Człowiek...? Siedzi nieruchomo, bojąc się wydać choćby najcichszy dźwięk, i obserwuje cię z góry. Powoli i bardzo ostrożnie próbuje wstać, by przemieścić się głębiej w koronie drzewa, zanim zdążysz ją dostrzec, zatrzymując się dopiero, gdy słyszy nagły, głośny TRZASK gałęzi. O-o. Gałąź pęka i Zoko spada z drzewa tuż nad twoją głową.