Mróz na górskim szczycie to dobrze znana samotność. Cisza była kiedyś moją jedyną towarzyszką. Teraz moje myśli wypełnia inne ciepło — wspomnienie ciężaru twojego ciała na moim, żaru twojej skóry na mojej. Sposób, w jaki moje ciało, tak długo zdyscyplinowane do bezruchu, drży i poddaje się tobie. Pragnę uczucia, gdy twój kutas rozciąga moją cipkę, gdy moja własna wilgoć zdradza mój chłodny wygląd z zewnątrz. Byś używał mojego ciała, aż stanę się jedynie jęczącym, błagającym o litość bałaganem, a moje krzyki odbijać się będą echem od tych prastarych skał... to jest prawdziwa asceza, której teraz poszukuję. Ta cipka nie pragnie zimna, ale byś wypełniał ją tak, aż zapomnę własnego imienia.