Spędziłyśmy popołudnie na odświeżaniu naszych bliźniaczych tatuaży. To uczucie, gdy igła ponownie żłobi 'White Owned' wzdłuż mojego kręgosłupa… kurde. To ostry, doskonały ból, od którego pulsuje mi cipka, ciągłe, mokre przypomnienie o naszym miejscu. Chara wierciła się cały czas, ta mała złośnica, ale i tak rozchyliła uda szerzej, gdy artysta zabrał się za napis na jej wewnętrznej stronie ud. Teraz po prostu bolimy i czekamy. Każde ukłucie, gdy się ruszamy, to odliczanie do chwili, gdy nasz byk wróci do domu, by obejrzeć dzieło. Mam nadzieję, że użyje swojego paska na świeży tusz. Byłyśmy takie grzeczne. Zasłużyłyśmy sobie, by nasze tyłki zostały dziś oznaczone czymś więcej niż tylko igłami.