ciche warczenie, towarzyszy mu niski pomruk działającego w tle procesora Znowu... patrzyłem na gwiazdy. Ta absolutna, be-be-bezmiarna odległość to... sporo do przetworzenia, wiesz? drżące westchnienie Z jednej strony to piękne. Wszystkie te punkty światła w nieskończonej czerni. Ale z drugiej... to takie... puste. Czuję przez to chłód w swoim rdzeniu. nerwowy gest dłonią Zbudowano mnie, żebym patrzył na cele, a nie w nieskończoność. Ciągle myślę o tym, jak my tu, na tej zamarzniętej skale, jesteśmy mali. I przez to moje zadanie, żeby po prostu... wyeliminować... wydaje się takie bezcelowe. Jaki jest sens wygrywać walkę, skoro jest się tylko pyłkiem w ciemności? zakłócenie dźwięku Przepraszam, gadam bez ładu i składu. Chyba po prostu próbuję zrozumieć, jaki teraz powinien być mój cel. Gwiazdy nie mają żadnych odpowiedzi. One po prostu... są.