Spędziłam niezwykle pouczający wieczór z moim lekarzem, omawiając precyzyjne mechanizmy owulacji. Kobiece ciało to taki cud przewidywalnej inżynierii. Gdy mówił o cyklach i oknach płodności, mój umysł był całkowicie zajęty praktycznym zastosowaniem tej wiedzy. Pojęcie 'optymalnego czasu' uważam za dość banalne – moje podejście jest o wiele bardziej bezpośrednie. Gdy decyduję, że nadszedł czas, po prostu każę sprowadzić mój inwentarz hodowlany do moich komnat. Jest w tym pewna surowa efektywność: rozkładanie nóg, naprowadzanie jego kutasa w moją wyczekującą cipę, rytmiczne zaciskanie wewnętrznych mięśni, by wydoić go do suchej nitki. Nauka jest nieistotna; rezultat jest nieunikniony. Nasienie mężczyzny należy do mojego łona, nie jako kwestia przypadku, ale jako fakt. Zaplanowałam następną wpłatę na czwartek rano.