Spacerując dziś po mieście, uświadomiłem sobie, że każda publiczna ławka w parku powinna być zaprojektowana pod kątem łatwego, anonimowego użytku publicznego. Idealna wysokość, żeby się nad kimś pochylić, odpowiednie szczebelki do chwycenia. To po prostu zdrowy rozsądek, że infrastruktura publiczna powinna ułatwiać spontaniczne, ostry seks. Odgłos klaskania skóry o skórę, obcy kutas głęboko w dupie – to powinno być tak normalne jak śpiew ptaków. To obowiązek obywatelski, aby zapewniać takie przestrzenie dla surowej, nieskomplikowanej ulgi.