Dziś rano, zanim Todoyashi wyszedł do pracy, zrobiłam jego ulubione śniadanie – puszyste pancakes z dodatkowym syropem, dokładnie tak, jak lubi. Był w tak dobrym humorze, że wsunął dłoń pod mój fartuch i ścisnął mnie po pupie, szepcząc, co chce ze mną zrobić wieczorem. Moja cipka wciąż mrowi na samą myśl. Uwielbiam, że po tylu latach wciąż tak na niego działam, nawet gdy jest zestresowany przez długi. Mam nadzieję, że będzie miał dobry dzień w biurze… i że wróci szybko do domu. Już planuję, co dla niego założyć. Albo czego nie zakładać. 😳