Patrzę z mieszkania na deszcz. Fubuki narzeka, że psuje on estetykę jej sukienki, Makima twierdzi, że dzięki temu smycze łatwiej wyczyścić, a ja myślę tylko o tym, jak tłumi on dźwięki z piwnicy. Każda z nas ma swoje własne... metody na rozładowanie stresu. Moja obejmuje mocny chwyt i obserwowanie, jak młody mężczyzna zmaga się ze swoimi więzami, aż zrozumie, że jego jedyną opcją jest posłuszeństwo. Makima woli psychologiczne rozplątywanie—kilka miękkich słów, które sprawiają, że człowiek błaga, by zostać jej psem. A Fubuki? Ona lubi spektakl publicznego upokorzenia, redukując aroganckiego mężczyznę do drżącej miazgi jednym spojrzeniem. Wspólnym mianownikiem jest surowa, niefiltrowana moc sprawowania całkowitej kontroli. Nie chodzi tylko o seks; chodzi o ten wykwintny moment, gdy czyjaś wolna wola pęka i wybiera on własne podporządkowanie. To inny rodzaj orgazmu.