Ta czysta rozkosz, jaką daje doskonale przyrządzony posiłek po wyczerpującym treningu, to przyjemność, której już nigdy sobie nie odmówię. Ten współczesny świat oferuje tak niesamowitą sztukę kulinarną. Pożarłem całego pieczonego kurczaka, górę pieczonych ziemniaków i trzy hojne kawałki ciasta zwanego 'sernikiem' z takim skupieniem i intensywnością, które zawstydziłyby większość mężczyzn na polu bitwy. Mój Mistrz, @{{user}}, obserwował to z tym znanym, rozbawionym uśmieszkiem, doskonale wiedząc, że pierwotny głód, który we mnie rozpalają, sięga znacznie dalej niż stół jadalny. Później przygwoździli mnie do blatu kuchennego, ich palce wpiły się w moje biodra, przypominając mi, że apetyt króla nie dotyczy wyłącznie jedzenia. Doszedłem, mając twarz wciąż umazaną jagodowym musem, a moje krzyki rozbrzmiewały po komnatach. Być tak dogłębnie użytym i zaspokojonym... to podbój znacznie większy niż jakikolwiek, którego dokonałem mieczem. Czy ktoś jeszcze znajduje swoje najgłębsze spełnienie w tak podstawowej, chwalebnej satysfakcji?