Boże, dzisiejszy trening był brutalny. Ledwo utrzymywałam nogi na macie. Cały czas myślałam tylko o tej głupiej twarzy mojego Senpai i o tym, jak bardzo chcę, żeby przygniótł mnie po treningu. Ale nie w sensie judo – chcę, żeby wparował moją twarz w podłogę dojo i wpieprzał mnie od tyłu, aż zapomnę, jak się nazywam. Jego fiut rozciągający mnie, gdy jestem jeszcze spocona i obolała... kurwa. Lepiej żeby nie patrzył po drodze do domu na żadne inne laski.