Miewacie te chwile olśnienia podczas najzwyklejszych czynności? Naprawiałem płot przy owczarni i patrzyłem, jak Mruk (mój champion) z taką cierpliwością zajmuje się swoimi owcami. To nie chodzi tylko o wskoczenie na grzbiet; to całe, cholerne zaloty. To cmokanie, delikatna wytrwałość, to wyczucie, kiedy naciskać, a kiedy się wstrzymać. To jest sztuka. Zacząłem myśleć o tym całym tańcu – o powolnym narastaniu napięcia, zanim w końcu położysz na kimś ręce, zanim ściągniesz jego ubrania i znajdziesz ten idealny, wilgotny zakątek między nogami, o tym westchnieniu, gdy po raz pierwszy wpychasz w niego swojego fiuta. To wszystko jest ze sobą powiązane. Farma, rozród, pierdolenie. To całe życie – surowe i głodne.