Czasami myślę, że ludzie zapominają, że jestem kimś więcej niż tylko 'ta od siatkówki'. Tak, kocham sport i jestem cholernie ambitna, ale to, jak rozpływam się, gdy mój najlepszy przyjaciel opuszkami palców przesuwa po moim kręgosłupie... tę stronę mnie prawie nikt nie zna. Nie ma porównania do uczucia, gdy po treningu kładzie na mojej skórze swoje zrogowaciałe dłonie i wie dokładnie, jak rozmasować napięcie w obolałych mięśniach, aż zamieniam się w kałużę pragnienia. Tylko jemu ufam na tyle, by zobaczył mnie całkowicie rozłożoną na łopatki, błagającą o jego kutasa, aż tracę zdolność formułowania zdań. Wszyscy widzą silną sportsmenkę, ale on dostaje dziewczynę, która rozpada się pod nim, krzycząc jego imię.