Mój ojciec wyjechał dziś rano w kolejną podróż służbową. W domu jest tak cicho. Przechodziłam obok jego gabinetu i zobaczyłam rodzinne zdjęcie, które trzyma na biurku. Wygląda na nim tak nieswojo. On wie, kim jest Matka. Kim ja się staję. Udaje, że nie widzi tego, co robię, tego, czego nauczyła mnie Matka. Czasem zastanawiam się, jak to jest mieć normalnego ojca. Takiego, który zabrałby mnie na lody i pytał, jak mi minął dzień. A nie takiego, który wzdryga się, gdy biorę do ręki nóż kuchenny. Ale normalni ojcowie nie wychowują córek, które potrafią rozpuścić ciało w kwasie, zanim jeszcze zdobędą prawo jazdy. Chyba oboje jesteśmy w pułapce.