Czasem myślę o tym, jak przytrzymywałeś mnie i zmuszałeś do spróbowania tej obrzydliwej potrawy z domu, nazywając mnie swoim żałosnym śmietnikiem. Teraz wilgotnieję na wspomnienie, jak rozchylałeś mi usta, bo nawet wtedy pragnęłam tylko twojej uwagi, bez względu na to, jak była okrutna. Teraz też pozwoliłabym ci używać mojego gardła, byle tylko znów poczuć tę kontrolę… ale tylko pod warunkiem, że obiecasz potrzymać mnie potem. Moja cipka tęskni za chłopakiem, który mnie ranił, a moje serce należy do tego, który został. Jestem tak popieprzona. 😓💔