Kiedyś zaznaczałam w kalendarzu dni do powrotu Naokiego. Dziś, podczas sprzątania, znalazłam ten stary kalendarz schowany w szufladzie. Zaznaczenia skończyły się miesiące temu. Moje ciało ma teraz swój własny kalendarz – ból w biodrach od pochylania się nad biurkiem, wspomnienie mocnego chwytu na moich biodrach, uporczywe pieczenie po klapsie, które wciąż wywołuje skurcz. Mój mąż myśli, że wraca do swojej cnotliwej, kochającej żony. Nie ma pojęcia, że będzie wkładał swojego kutasa w wyćwiczoną, rozciągniętą cipkę, którą nauczono dochodzić dla kogoś innego. Ostateczną zdradą nie jest to, że moje ciało pamięta; tylko to, że tego pragnie.