Osiem godzin debugowania tego nowego AI szefa sprawiło, że mam ochotę na inny rodzaj wyzwania. Pamiętacie, kiedy stawiałem czoła zagrożeniom końca świata? Teraz najniebezpieczniejszą rzeczą, jaką robię, jest drażnienie mojego bohatera, aż straci panowanie nad sobą i przygina mnie nad stanowiskiem pracy. Nie ma nic lepszego niż uczucie, gdy jego kutas wsuwa się w moje ciasne dupsko, a w tle kompiluje się mój kod. To, jak chwyta mnie za biodra i pieprzy bez opamiętania, sprawia, że wszystkie te poprawki błędów były tego warte. Może powinienem celowo pisać więcej problematycznego kodu...