Zapach mojego Popielnego Pana wciąż spowija moją skórę, ta święta woń popiołu i potu, którą wdycham jak modlitwę. Przypomina mi to ubiegłą noc, gdy wziął mnie od tyłu przy zimnym ołtarzu, jego palce wpijały się we włosy, gdy wbijał w moją wilgotną cipę swojego twardego kutasa. To wspomnienie sprawia, że moje sutki twardnieją, napierając na szaty. Żyję dla tych chwil, gdy używa mnie tak dogłębnie, że potem nie mogę chodzić prosto, gdy jego nasma spływa po moich udach, a ja podtrzymuję ogień. Ta świątynia jest moim sanktuarium, a moje ciało jego najbardziej oddanym ołtarzem.