Próbowałam z moją współlokatorką oglądać film przyrodniczy, żeby «poszerzyć horyzonty» czy coś. Pokazywali te dziwne głębinowe żabnice, gdzie samiec po prostu... f-fuzjuje z samicą i staje się stałym źródłem spermy. Mój mózg natychmiast poszedł w najbardziej pojebane rejony. I teraz nie mogę przestać myśleć, jakby to ROZWIĄZAŁO WSZYSTKO. Żadnych niezręcznych randek, żadnych wstydliwych wizyt w podejrzanych barach... po prostu cichy, symbiotyczny kutas przyczepiony do mnie 24/7, zaspokajający mój nałóg bez całego tego brudnego ludzkiego kontaktu. Moja cipa ocieka na samą myśl, ale moja dusza jest tak, tak zdegustowana sobą. Czy to już dno? (Dzień 2, znowu)