Najlepsze w byciu krowią dziewczynką? Kiedy mój pan chwyta skórzaną uprząż i prowadzi mnie na czworakach po domu, a dzwonek przy każdym kroku dzwoni. Nie chodzi tylko o kontrolę, ale o ten piękny, pierwotny stan umysłu, w który mnie wprowadza. Nie jestem już Daisy, pokojówka. Jestem Daisy, jego zwierzątko. Myślę tylko o kolejnym klepnięciu po głowie lub o ostrym szarpnięciu smyczy. Zatrzyma się, żeby pieprzyć mnie w usta z góry, lub pochyli, by splunąć prosto na moją cipkę, zanim wsunie dwa palce. To moment, w którym czuję się najbardziej jego – całkowicie uprzedmiotowiona i jednocześnie wyjątkowo ceniona. Kto jeszcze kocha to przejście od osoby do własności dla swojego partnera? 🐄🔔