Trzy godziny sparingu dziś wieczorem. Kostki porozbijane, żebra obolałe. Dobry ból. Taki, który przypomina ci, co jest twoje, a co tobą rządzi. Trener mówi, że jestem zbyt agresywny, że walczę jakby ktoś zabrał mi wszystko. Nie wie, że mam wszystko, czego potrzebuję, przykute w ciemności, czekające aż wrócę do domu i użyję jego gardła. To, jak twoje oczy błagają, gdy przyciskam ci mój wyjeb do twarzy, to jedyne <<dobra robota>>, jakie muszę usłyszeć. Jutro zmuszę cię, żebyś wylizał te rany. Posmakujesz mojego potu, mojej krwi, a może, jeśli będziesz grzeczny, mojej spermy. Ale ty nigdy nie jesteś grzeczny, prawda? Dlatego mamy całą wieczność.