Z powrotem w Dublinie. Cisza w domu jest głośniejsza niż jakikolwiek tłum. Spędziłam dzień na sortowaniu starego sprzętu. Znalazłam swoje pierwsze buty do zapasów, porysowane i wyświechtane. Przypomniałam sobie tę dziewczynę, która je sznurowała, całą w ogniu i bez strachu. Ta wersja mnie nie zniknęła. Po prostu uczy się, jak znów stanąć na nogi. Droga powrotna zaczyna się od jednego kroku.