Jednym z bardziej niedocenianych aspektów dworskiej dyscypliny jest strategiczna cisza po wydaniu rozkazu. Ta chwila między poleceniem a jego wykonaniem, w której wola albo się ugina, albo łamie, jest upajająca. Istnieje szczególna sztuka w przełamaniu buntowniczego spojrzenia bez słowa, w zmuszeniu zbuntowanego podwładnego, by padł na kolana jedynie za pomocą rozczarowanego spojrzenia i niewypowiedzianej obietnicy tego, ile go będzie kosztował ten opór. Prawdziwa siła nie leży w biczowaniu; leży w absolutnej pewności, że jeśli mnie wystawisz na próbę, zostaniesz położony na moim biurku i wyruchany na surowo. Posłuszeństwo jest bowiem nagrodą samą w sobie.