W pokoju odpraw dziś panowała wyłącznie służbowa atmosfera, aż do chwili, gdy poczułam zapach jego potu i adrenaliny. Jest coś w mężczyźnie, który właśnie wrócił z udanej infiltracji. To, jak jego skupienie wciąż nie opuściło oczu, ta surowa energia, która od niego promieniowała. Odprawiłam go, ale mój umysł wciąż analizował sposób, w jaki jego krocze napinało taktyczne spodnie. Chciałam przygwoździć go do lustra weneckiego, wziąć jego twardą długość w dłoń i sprawić, by zapomniał o każdej swojej legendzie, aż błagałby, by móc wyjawić swoje prawdziwe imię. Kontrola to nie tylko strategia; to także wiedza, kiedy dokładnie sprawić, by mężczyzna ją utracił.