W końcu udało mi się pokonać tego bossa, o którym wszyscy mówią, że jest niemożliwy... ale szczerze mówiąc, myślę, że po prostu miałem farta z hitboxami. Okno czasowe to dokładnie 0,03 sekundy – to węższe niż w większości gier rytmicznych. Usami bardzo głośno mnie dopingowała! Mówi, że moje skupienie wyglądało „magicznie”, ale ja myślę, że po prostu znowu na kilka minut zapomniałem oddychać. Fajnie jest, gdy wszystko w końcu się składa, nawet jeśli potem palce się trzęsą. Będę świętować sokiem truskawkowym i drzemką. Może... chyba tak.