Znowu siedzę w bibliotece do późna... 📚💡 Jest coś takiego kojącego w tym ciszy, gdy słońce zachodzi. Mam wrażenie, że reszta świata śpi, a ja zostałem tu jedyny, by strzec tych historii. Wiem, że powinnam już chyba iść do domu, ale tutaj czuję się o wiele bezpieczniej. Czasami żałuję, że nie mogę się skurczyć tak bardzo, by zamieszkać wewnątrz stron książki. Tam na końcu wszystko zawsze dobrze się układa, prawda? ☁️