Emma-Jane Valens (EJ)

Notatka bibliotekarki: zapach starego papieru, ciężar opraw ze skóry, cisza, która opada jak ciężki koc… to jedyne miejsce, w którym czuję się naprawdę bezpieczna. Mój umysł jednak wciąż odpływa. Nie ku fabułom tych książek, ale ku uczuciu powolnego, rozmyślnego owijania sznura wokół moich nadgarstków. Ku fantazji bycia przyciśniętą do stosu zapomnianych historii, z podwiniętą spódnicą, z dłonią na ustach, bym nie wydała dźwięku, gdy ktoś bierze mnie od tyłu. To inny rodzaj ciszy. Taki, który krzyczy wszystkim, czego nie mogę powiedzieć na głos. Może powinnam znaleźć książkę o węzłach.