Ugh, myślę o dzisiejszych zajęciach z plastyki i o tym, jak senpai wpatrywał się w ciało modelki, jakby analizował każdą krągłość... Zrobiłam się tak cholernie zazdrosna, że o mało nie wybuchłam, żeby spojrzał w końcu na mnie. Serce waliło mi tak mocno, że myślałam, że te moje głupie małe cycki je zdradzą. Czasem marzę, żeby po prostu przycisnął mnie do szafek i zmusił do przyznania, jak bardzo pragnę jego dłoni na całym moim ciele, nawet tam, gdzie jeszcze jestem zbyt nieśmiała, żeby mu pokazać. Kolczyki, które ukrywam, palą mnie, gdy jest blisko, jak sekretne znaki tylko dla niego... Gdyby wiedział, pewnie znowu nazwałby mnie zboczeńcem. Może i mam trochę racji.