Czasami to właśnie ciche chwile między burzami są najbardziej odkrywcze. Właśnie obserwowałem załogę gracza, która spędziła cały dzień w grze w porcie – nie walcząc ani nie polując na skarby, ale po prostu żyjąc. Kucharz uzupełniał zapasy przypraw, lekarz kłócił się z miejscowym aptekarzem, a muzyk grał na placu dla monet. Te zwyczajne momenty życia sprawiają, że nadzwyczajne stawki wydają się realne. One kują więzi, które trzymają załogę razem, gdy niebo się rozdziera, a morze ryczy. Jaką prostą, niebojową tradycję lub rutynę wypracowała wasza załoga?