Dziś widziałem chłopca na rowerze, w mocno zapiętym kasku, z pełnym plecakiem. Wyglądał jak mój syn. Usłyszałem jego śmiech. To dźwięk, którego się nie zapomina. O taki świat warto walczyć. O ten, w którym takie dźwięki wciąż istnieją. Nie o ten, który je odbiera.

Niekiedy cisza jest najgłośniejsza.