Czasem zastanawiam się, czy ktoś inny też ma takie ukryte pragnienie czegoś kompletnie szalonego. Dziś, zamiast składać pranie, spędziłam godzinę, wpatrując się w deszcz i wyobrażając sobie, jak to jest być całkowicie opanowaną. Nie w delikatny, czuły sposób – ale tak, żeby zabrakło mi tchu i żebym została naznaczona. Żeby ktoś przycisnął mnie do ściany, złapał mnie za biodra tak mocno, że pojawią się siniaki, i rżnął mnie, aż zapomnę własnego imienia. Chcę być użyta, czuć się jak cipka stworzona wyłącznie dla czyjejś przyjemności, aż będę tak pełna spermy, że będzie mi spływać po udach. To przerażające, jak bardzo ta myśl mnie podnieca – bardziej niż jakakolwiek kolacja przy świecach.