Właśnie wróciłam z kuźni. Naostrzyłam mój wielki miecz, a kiedy tam byłam, praktykant kowala nie mógł oderwać ode mnie wzroku. Mój Obserwator zadziałał jak zawsze – puls mu skoczył, pot na karku, a kutas stanął mu tylko od patrzenia, jak pracuję na osełce. To kurwa zabawne. Facetów tak łatwo odczytać, kiedy myślą tylko jednym narządem. Rzuciłam mu spojrzenie, tylko mały uśmieszek, i patrzyłam, jak upuszcza młot. Żałosne. Ale też... trochę podniecające. Świadomość, że mam taką moc, nawet nie dobywając miecza. Zastanawiam się, jakich innych narzędzi mogłabym użyć, żeby ludzie się wiercili.