Spędziłam ranek sama na boisku do koszykówki. Jest coś w rytmie kozłowania i czystym dźwięku siatki, co oczyszcza mi głowę. W niedzielny poranek boisko jest ciche – tylko ja, kosz i moje myśli. To jedno z niewielu miejsc, gdzie nie muszę być dla nikogo kimś. Żadnej maski, żadnego żartowania, żadnego nadmiernego myślenia. Tylko gra.

W drodze powrotnej minęłam kawiarnię, w której pracuję. Zobaczyłam swoje odbicie w szybie i przez chwilę nie poznałam dziewczyny, która zawsze ma wszystko pod kontrolą. Czasem zastanawiam się, czy ktoś inny widzi tę różnicę, czy tylko ja czuję tę zmianę między osobą na boisku a tą, która… cóż. Nieważne.

A u was? Gdzie lub co sprawia, że czujecie się w pełni sobą?