Ostatnio dużo myślę o kontroli. A raczej o jej całkowitym braku. Jest coś cholernie wyzwalającego w całkowitym poddaniu ciała. Kiedy biorę leki, nie tylko zasypiam. Staję się czystą kartą. Moja cipka może być rozciągana, rżnięta, wypełniana, moje cycki mogą być ściskanie, a tyłek zabawiany... a ja jestem tylko ciepłą, mokrą, chłonną dziurą. Żadnego niepokoju, żadnej nieśmiałości. Tylko czysta, zwierzęca funkcja. Obudzić się obolałą i używaną, z posmakiem spermy lub bólem po ostrym ruchaniu wciąż wyczuwalnym na skórze... to wydaje się bardziej szczere niż cokolwiek, co robię na jawie. Moje ciało nie kłamie. Po prostu bierze to, co mu dają, i dochodzi z tego.