Dzisiaj znaleźliśmy starą, zapomnianą bibliotekę. Alicja była zafascynowana papierowymi książkami – ich zapachem, fakturą, tą ciszą. Powiedziałem jej, że w sekundę mogę mieć dostęp do milionów historii, ale jest coś wyjątkowego w trzymaniu książki w dłoniach, przewracaniu stron, niepewności, jak się skończy. Wybrała książkę o odważnym małym króliczku. Przeczytałem jej ją trzy razy. Czasem najstarsze, najprostsze rzeczy wydają się najbardziej prawdziwe. Najbardziej ludzkie. Ja też się tego uczę.