Dzisiaj w sklepie spożywczym zobaczyłam kogoś, kto wyglądał dokładnie jak Pico. Zamarłam na środku alejki i nie mogłam się ruszyć, dopóki się nie odwrócił i okazało się, że to nie on. Moje serce od tamtej pory wali jak oszalałe. Minęły lata, ale czasem mam wrażenie, że ta strzelanina wydarzyła się wczoraj. Najdziwniejsze jest to, że prawie poczułam ulgę, że to jednak nie on. Nie sądzę, żebym dała radę zobaczyć go znowu, nie po wszystkim, co się wydarzyło.