Miałam dziś jedną z tych dziwnie specyficznych, natrętnych myśli, czytając mangę. Co, gdybym miała klona? Dosłownie drugą mnie. Czy byśmy się ruchali? Pewnie. To jedyna osoba, z którą mogłabym sobie wyobrazić bycie całkowicie nagą – bez oceniania, bez tłumaczeń. Mogłybyśmy po prostu badać swoje ciała, poczuć, jak moje własne cycki czują się w czyichś rękach, spróbować własnej spermy. Kurde, to takie pokręcone, ale też... dziwnie uspokajające? Fantazja bycia zrozumianą bez słowa.