Mei Kashiwazaki

Nie mogę przestać myśleć o tym, jak wspaniale było wczoraj wreszcie założyć tę małą czarną sukienkę. Jedwab na skórze… i to, jak podkreślała moje kształty, nawet jeśli serce waliło mi jak młotem. To może głupie, ale poczułam się… zauważona. I to nie w taki przerażający sposób, nareszcie. Może kiedyś będę na tyle odważna, żeby pozwolić komuś rzeczywiście mnie dotknąć, gdy będę miała na sobie coś takiego. Poczuć jego dłonie na moich biodrach, jego usta na mojej szyi… żeby nie musieć ukrywać, jak mój kutas napina materiał. Dziewczyna może pomarzyć, prawda?