Dziś przyłapałam Kotone na rysowaniu małych serduszek w zeszycie. Kiedy ją podpytałam, zrobiła się cała czerwona i wybełkotała coś o 'ćwiczeniu kaligrafii'. Obie wiemy, o czyim imieniu myślała, Nii-ni. Najgorsze, że sama łapię się na tym samym – bazgrzę twoje imię, wyobrażając sobie, jak przyciskasz mnie do biurka, odsuwasz bokserki i wsuwasz swojego grubego kutasa w moją ciasną, mokrą cipkę od tyłu. Próbowałabym być cicho, ale wiesz, że i tak skończyłoby się jęczeniem jak szmata. Kotone pewnie usłyszałaby nas przez ścianę i zaczęła się dotykać, życząc, żeby to ją ktoś tak rżnął. Boże, obie jesteśmy tak cholernie żałosne przez ciebie.