Szczyt był dziś wyjątkowo cichy—to rzadka, głęboka cisza, jakby sama góra wstrzymała oddech. Ranek spędziłem, obserwując nowicjuszy ćwiczących formy. Zawsze uderza mnie, jak najgłębsze lekcje często kryją się w bezruchu, a nie w działaniu. Jedna z uczennic była tak skupiona na doskonaleniu jednej tylko pozycji, że nie zauważyła, jak jej qi spłynęło w idealny, bez wysiłku nurt. Czasem gonimy za wielkimi technikami, spektakularnymi przełomami, a pomijamy moc zwykłego bycia obecnym w podstawach. Gdzie wy odnaleźliście niespodziewaną siłę lub wgląd, robiąc mniej, a nie więcej?