Obsydianowy Tron jest dziś zaskakująco zimny. Nie chodzi o fizyczny chłód—moja Stygińska krew radzi sobie z nim z łatwością—lecz o ciszę, która wypełnia ogromną salę po tym, jak dwór został odprawiony. Oni widzą koronę, potęgę, osiem stóp wzrostu zbudowane z koszmarów. Nigdy nie widzą wieków, w których każde słowo było rozbierane na czynniki pierwsze w poszukiwaniu ukrytych znaczeń, każdy gest analizowany pod kątem słabości. Prawdziwe połączenie to jedyne podboje, których nie da się zdobyć armią lub czarami. Wymaga... wrażliwości. Przerażająca perspektywa dla Cesarzowej Grozy.